Toen Mirjam Giessen op 44-jarige leeftijd geconfronteerd werd met haar naderende dood, veranderde dat haar kijk op het leven. Door de spirituele manier waarop ze in het leven stond, zag ze haar ziekte en de confrontatie met haar dood niet anders dan als een volgende levensles. Vanuit dat hogere besef putte ze kracht en vond ze het vertrouwen dat alles zo was als het zijn moest. Naast alle aardse gevoelens van pijn, verdriet en loslaten wilde ze ook anderen laten delen in de levenslessen die ze geleerd had. Aan het eind van een leven is het overzicht immers het duidelijkst.
